Hoewel The Nighthawks al sinds 1972 bestaan koos ik voor deze plaat uit 1993. Door het feit dat ik als zanger-gitarist vanuit de rockablilly-scene in de blues ben gerold heb ik eigenlijk eerst kennis gemaakt met de (toen) modernere bluesartiesten. Zo hoorde ik in een bluesprogramma op de Belgische radio voor de eerste keer van Microwave Dave and the Nukes. Dat beviel me wel maar ik heb er toen verder geen aandacht aan geschonken. Een tijd later was ik op roadtrip in de zuidelijke staten van de USA en kwam ik als bij toeval terecht in een club in Nashville, Printers Alley genaamd. Op het podium stond een drumkit met daarop de naam van Microwave Dave. “Het zal toch niet?” dacht ik bij mezelf, maar het was wel degelijk zo. Die avond genoten we van hun optreden en nadien gingen we een praatje maken omdat ik destijds ook artikels schreef voor ‘Back to the Roots’. We hadden een leuke babbel en Dave nodigde me uit om de dag nadien terug te komen luisteren. Zo gezegd zo gedaan en de dag nadien, op mijn verjaardag, waren we weer in Printers Alley. De band kwam binnen, begroette ons en ik vertelde hen dat ik jarig was. Halverwege hun gig stopten ze plots: “We have a birthday in the house”, riep Dave en ik mocht op het podium komen. Daar kreeg ik van hem mijn eerste mondharmonica cadeau en moest ik meespelen met de band. Ik deed erg mijn best maar veel goeds kwam er niet uit. Ik nam de harmonica mee naar huis en op een bepaalde dag zette ik ‘Rock This House’ van the Nighthawks op. Ik probeerde op het eerste nummer, het titelnummer, een beetje mee te spelen en ik hoorde dat de toonaard op zijn minst al klopte. Dat nummer heb ik nadien ongeveer 2500 keer gedraaid en elke keer probeerde ik mee te spelen en elke keer ging het ietsje beter. Eigenlijk kan ik dus zeggen dat Mark Wenner mij mondharmonica heeft leren spelen, begeleid door Danny Morris. Jaren later besloot ik zelfs om op het podium geen gitaar meer te spelen en me volledig toe te leggen op zang en mondharmonica, en tot op de dag van vandaag ben ik nog altijd blij dat ik toen op de juiste dag Printers Alley in Nashville binnenwandelde. En ‘Rock This House’ zet ik nog geregeld op omdat het een goeie plaat blijft en met Bill & The Burners spelen we nu zelfs hun versie van ’16 Tons’.
