Mijn favoriete blues LP van vroeger, toen ik nog jong en knap was, was Hell’s Session van Livin’ Blues. Dat was eigenlijk mijn eerste kennismaking met de Blues in het algemeen in de jaren ’60. Wat mij betreft behoorde deze band toen tot de beste Nederlandse Bluesbands. Er zit zoveel variatie in de nummers, die ze uitgebracht hebben.
Nicko Christiansen gaf met zijn doorleefde rauwe stem dat specifieke eigen geluid aan de muziek. In het echt had ik ze echter nog nooit horen spelen. Totdat ik in 2018 hoorde, dat in een andere samenstelling, Livin’ Blues Xperience optrad in Amerongen, georganiseerd door Amuuz in de Allemanswaard met frontman Nicko Christiansen. Ik dacht, dat gaan we meemaken. Ik was nieuwsgierig hoe dit zou zijn.
Jammer, dat de zaal niet een wat intiemere sfeer had, zou toch leuk zijn in de toekomst, maar wat een optreden! Het enthousiasme spatte eraf. Geweldige zang en wat een performance. Nicko sprong over het hele podium als een jong ventje van 25, wisselde af met een stukje sax, percussie. De rest van de band had hetzelfde enthousiasme en was heel goed op elkaar ingespeeld. En Nicko kan ook nog eens goed schilderen, maar dat terzijde. Het originele Livin’ Bluesgeluid is goed bewaard gebleven.
Ik was blij, dat ik dit meegemaakt had en dat de band in deze samenstelling met zoveel energie en plezier het Livin’Blues gevoel en geluid bewaard had.