In mijn zoektocht naar The Blues kwam ik op 18-jarige leeftijd het dubbelalbum ‘Giant Step/De Ole Folks at Home’ van Taj Mahal tegen bij platenzaak Glorie aan de Amsterdamse Ceintuurbaan. Na mij verdiept te hebben in o.a. Muddy Waters, Howlin’ Wolf, Bo Diddley, John Mayall e.a. wist Taj Mahal mijn hart sneller doen kloppen met zijn onvergelijkbare mix van Blues, Country blues, Delta blues, Cajun, Rock en Soul. ‘Giant Step’ is het elektrische deel, met Taj Mahal – vocals, harmonica, banjo, Mississippi national steel-bodied guitar – Jessie Ed Davis (guitar, piano en orgel) – Gary Gilmore (bass) & Chuck Blackwell (drums). Op ‘De Ole Folks at Home’ brengt de naar mijn mening, onvergelijkbare Taj Mahal (solo), traditionele en klassieke akoestische, rauwe downhome blues, zoals geen ander.
Taj Mahal is geboren in 1942 als Henry Saint Clair Fredericks in Harlem New York, U.S. Hij was samen met de toen 17-jarige Ry Cooder in 1965 een van de oprichters van de legendarische Rising Sons. Deze band had geen lang bestaan maar was wel de aanloop voor een lange succesvolle carrière van Taj en Ry.
Taj is inmiddels 81 jaar en treedt nog steeds veelvuldig op, maakte tientallen albums (ik heb ze bijna allemaal), werd genomineerd voor 15 Grammy Awards en won er 4. Taj Mahal is niet in een hokje te plaatsen en verrast je op ieder album steeds opnieuw.