Drie LP’s van John Mayall in de platenkast zijn het levende bewijs van m’n blues-roots. In mijn brommerjaren trok ik in m’n uppie naar Amsterdam om hem daar live te zien in het Concertgebouw. ‘Crusade’, ‘The Diary’ en ‘Bare Wires’ werden helemaal grijs gedraaid. Gewoon rechttoe-rechtaan jaren ‘60 blues, een muzikant zonder opsmuk, gitaarsolo’s van Mick Taylor om U tegen te zeggen, een orgel en mondharp die door je ziel snijden. Elke keer als er weer wat was verdiend toog ik naar muziekwinkel van Wijnen in Doorn om een nieuwe LP te kopen. In één van de hoezen zit nog een aankoopbon van F4,50 en voordeelplakzegels. Mooie tijden en sweet memories, zoals met de hele Wijkse vriendengroep op de brommers naar bluesconcerten in de ‘Weerwolf’ in Leersum. Wat hadden we een plezier. De basis voor BluesinWijk werd daar al gelegd.
