‘Bongo Fury’ Frank Zappa

Bijna 20 jaar oud en voor het eerst op kamers. Één kamer om precies te zijn, maar wel met gebruik van de gemeenschappelijke keuken en douche. Na twee weken van deze onmetelijke vrijheid te hebben geproefd, kwam een onverwacht telefoontje. “Vader hier, ik kom bij je langs”. Schrik, spanning, maar wel leuk. Snel de boel opgeruimd. Twee weken frank en vrij wonen had de kamer inmiddels veranderd in een verbazend grote bende. Waar is de wasmand? Hm, die heb ik niet. Dan maar alles onder het bed. Het van moeder meegekregen flesje eau de cologne kwam goed van pas in deze. Vader kwam binnen met een enorme doos. “Hier Leendert, dit kan je vast goed gebruiken”. De doos puilde uit van de blikken conserven en zelf ingemaakte weckflessen. Die hele week heb ik soep, sperziebonen en hachee uit blik gegeten. De doos was na deze week nog bijna vol maar ik heb alles in de vuilnisbak gegooid. Het is na een dag of zeven vast allemaal bedorven, dacht ik. Veel later pas begreep ik het concept van het houdbare voedsel. Conserven en geweckte groenten blijven jarenlang goed. Oeps, foutje. Ik heb het vader nooit durven vertellen.

Denken dat je al veel weet. Zo was het ook met de muziek. De Stones, Zeppelin, Hendrix, ik kende het allemaal. Had ook inmiddels een heuse pick-up met een stuk of 50/ 60 platen. Mijn collectie was al heel wat. Maar kende je echt al zoveel? Nee natuurlijk niet. De grote ontdekkingsreis was nog maar net begonnen. Gelukkig maar. Onze huisbaas – een tikje excentrieke, maar oh zo’n lieve man – was een stukje ouder dan ons en draaide tijdens het eten koken heel andere muziek dan wij gewend waren. Toegegeven, in eerste instantie negeerde ik zijn muzikale smaken maar langzamerhand begon ik er iets meer van te begrijpen.

Niet lang daarna kwam de grote klapper. Huisbaas Joop draaide muziek die ik nog nooit gehoord had. Muziek die vanaf dat moment alles veranderde. Muziek die helemaal niet leek op de rock, blues en pop die ik gewend was. Op de draaitafel lag de lp ‘Bongo Fury’ van Frank Zappa. Een live plaat uit 1975 met een gastoptreden van de legendarische Captain Beefhart. Totaal onbekend terrein voor mij. Nou ja, de naam Zappa kende ik van een top40 hitje maar dat kwartje was toch echt nog niet gevallen. Maar nu deze plaat! Totaal absurde maar ook zeer aanstekelijke muziek die mij volledig in de greep had. Hier wilde ik meer van horen. Snel naar de winkel en de LP gekocht. Wekenlang lag dat ding op de pick-up. Na het werk gelijk draaien, de a- en b-kant, achter elkaar door. Geluid op 10. Mijn huisgenoten vonden het minder maar dat was dan jammer. Ze moesten maar wennen aan mijn nieuwe liefde.

In de maanden en jaren daarna zo`n beetje alles van Zappa aangeschaft. De man werd mijn held. Ook twee concerten bezocht. Het zijn mijn mooiste herinneringen. Voor de leek is dit wat moeilijk te begrijpen. De muziek van Zappa is vaak niet erg toegankelijk, maar als je er de tijd voor neemt en er voor open staat gaat er een wereld voor je open. Mijn muzikale wereld ging open bij ‘Bongo Fury’. De plaat die alles op zijn kop zette. De plaat die maling had aan alles wat hoorde in de muziek. De plaat die zo belangrijk voor mij is geweest. Dankjewel Joop, ik hoop dat het goed met je gaat.

“Music is the best” FZ