Muddy Waters album “Live At Mr. Kellys” uit 1971 bracht mijn hart in de blues. Ik kocht dit album (Cassette) op een zonnige zaterdag in de zomer van 1974, ik was toen negen jaar oud. Eigenlijk had ik geld gekregen van mijn lieve oma om de 45-toeren van WATERLOO met ABBA te kopen die datzelfde jaar de Eurovisie won. Ik ging helemaal alleen met de bus naar de stad om dit album te kopen en toen ik klaar was had ik nog 10 Noorse Kronen (Nok) over (ongeveer 1 EURO). Bij de ingang van de platenzaak stond een grote schaal met cassettes voor Nok. 10,- per stuk. Ik ben opgegroeid met mijn moeders 1950/60’s albums, maar kon geen cassette vinden met een aantal van hen (Rick Nelson, Elvis, Cliff Richard, Roy Orbison, Brook Benton en zo), dus eindigde ik met een cassette met een coole hoes in coole kleuren. Dit was MUDDY WATERS, waar ik nog nooit van gehoord had. Toen ik thuiskwam was het eerste wat ik deed natuurlijk ABBA opzetten, want dat vond ik een leuk nummer. Later op dezelfde zaterdagavond stopte ik de Muddy-cassette in mijn nieuwe cassettespeler en de rest is geschiedenis. Ik speelde trompet in de plaatselijke schoolbrassband (mijn vader was de directeur) sinds ik 7 jaar oud was en het eerste nummer op deze live-opname was “WHAT IS THAT SHE GOT”. Ik weet niet hoe ik het moet omschrijven, maar het blies me totaal weg. Het harmonicawerk op dit nummer is een van de beste die ik nog steeds hoor en in de hoes van de cassette staat dat het Mr Joe Denim was op Mississippi “Trumpet” op track 1, 3 & 9. Op de andere nummers was Paul O’Neill te horen.Op de andere nummers stond Paul Oscher op harp. Jaren na 1974 zocht ik naar meer muziek met Joe Denim, maar geen geluk voordat ik in 1981 een hippie ontmoette.Hij vertelde me dat “Joe Denim” James Cotton was.In de pseudonieme contract-hopping traditie, waar sidemen op andermans platen verschijnen onder namen als “Friendly Chap” en “Dirty Rivers,” was Mr Joe Denim James Cotton.Hij werkte een aantal jaren met Muddy voordat hij solo ging en Muddy stond erop dat hij harmonisch zou spelen tijdens deze fantastische live show.Ik had het geluk om mijn mentor James Henry Cotton twee keer te ontmoeten en hij zal voor altijd mijn held blijven.Ik luister nog steeds naar zijn solo’s en fill in’s op dit album en ik zal er nooit genoeg van krijgen. Ik ontmoette ook Paul Oscher en we deelden een fles Jack Daniels terwijl hij me vertelde over deze fantastische opname uit juni 1971.Mr. Superharp (James Cotton…of Mr Joe Denim als je wilt) overleed in 2017, maar hij zal voor altijd mijn grootste invloed blijven sinds ik zijn fantastische spel voor het eerst hoorde in juli 1974.