LP van de maand

Bluesliefhebber en bestuurslid Willem van de Kraats trekt al jarenlang elke zondagochtend een LP uit zijn grote collectie vinyl, gaat er lekker voor zitten met een kopje koffie en geniet van de blues. Dat zondagse ritueel bracht ons op het idee om dit maandelijks op grotere schaal te gaan doen. Bluesliefhebbers kiezen hun favoriete LP, schrijven er hun persoonlijke herinneringen bij en mailen die naar lpvandemaand@bluesinwijk.nl.  Willem en Jos du Floo vormen samen een jury en kiezen de leukste inzending eruit. We publiceren die keus op onze website, delen het op social media en Jos draait een maand lang elke zondag een nummer van de LP in zijn bluesprogramma ‘Highstreet Jazz&Blues’ op Regio90FMDe eerste LP van de maand werd zondag 4 oktober bekend gemaakt door Jos.  Hieronder kunnen alle verkozen LP’s en de verhalen worden teruggelezen en ontstaat de komende jaren een mooi archief van prachtige bluesLP’s. 

maart 2021

Drie LP’s van John Mayall in de platenkast zijn het levende bewijs van m’n blues-roots. In mijn brommerjaren trok ik in m’n uppie naar Amsterdam om hem daar live te zien in het Concertgebouw. ‘Crusade’, ‘The Diary’ en ‘Bare Wires’ werden helemaal grijs gedraaid. Gewoon rechttoe-rechtaan jaren ‘60 blues, een muzikant zonder opsmuk, gitaarsolo’s van Mick Taylor om U tegen te zeggen, een orgel en mondharp die door je ziel snijden. Elke keer als er weer wat was verdiend toog ik naar muziekwinkel van Wijnen in Doorn om een nieuwe LP te kopen. In één van de hoezen zit nog een aankoopbon van F4,50 en voordeelplakzegels. Mooie tijden en sweet memories, zoals met de hele Wijkse vriendengroep op de brommers naar bluesconcerten in de ‘Weerwolf’ in Leersum. Wat hadden we een plezier. De basis voor BluesinWijk werd daar al gelegd.
Arie Verheul

februari 2021

Het is 1967 en ik ga met vrienden regelmatig naar de ‘SOOS’ achter de Maranathakerk in Driebergen. Op zeker moment werd dit toen splinternieuwe album gedraaid… Het is zo’n album dat je dan niet meer loslaat … John Mayall heb je net ontdekt, je hoort de invloeden en je weet dat je in een nieuw muzikaal tijdperk bent beland. Ver weg van Elvis Presley en James Brown om maar twee uitersten te noemen. Maar Young en Hendrix gaan op de platenspeler en natuurlijk TenYears After. En jij speelt luchtgitaar bij de eindeloze gitaarsolo’s … de blues is ontdekt.
Anton Rekké

januari 2021

Bamboozle
Een plaat die bij mij destijds (1971) insloeg als een bom. Wat mij betreft het hoogtepunt van Livin’ Blues. Er staat geen zwak nummer op: LB Boogie was een (internationale) hit en Black Night is tijdloos en onverwoestbaar. Ook Keep on en Hitch-Hikin’ mogen er wezen, net als het titelnummer natuurlijk. Ik draai het album nog regelmatig en vind het nog steeds een wereldplaat. Het was de 3e LP van Livin’ Blues (na Hell’s Session en Wang Dang Doodle) met Ted Oberg op gitaar, Nicko Christiansen (zang en saxofoon), John Lagrand op mondharmonica, Ruud van Buuren op basgitaar en Johnny Lejeune op drums. Sinds een aantal jaren noemen Nicko Christiansen en kompanen zich Livin’ Blues Xperience en toeren nog steeds. In 2014 werd het live-album Alive and Kickin’ uitgebracht. Daaruit blijkt dat de band nog steeds haar mannetje staat. Dat bleek ook enkele jaren geleden toen de band door BluesinWijk werd gestrikt en in Langbroek optrad.
Henk van Dijk

december 2020

Met de LP Astral Weeks startte Van Morrison zijn solocarrière in 1968. Astral Weeks werd destijds al gebombardeerd als een klassieker, maar werd nooit een megasucces van de platenindustrie. The Them-fans konden zijn vertrek en omwenteling niet echt waarderen. Ik waardeer hem zeer voor zijn grote variatie aan stijlen die hij steeds weet te brengen. Blues, Jazz, Soul, Country en Iers Traditioneel Celtic. Astral Weeks heeft altijd bekend gestaan vanwege het mysterieuze karakter, de Poëtische teksten, de Jazztiming en zijn meesterlijke zang. Het album kreeg daarmee een gedenkwaardig spiritueel imago en mag daardoor ook als een echt classic-album door het leven.
Anton Winkel

november 2020

Dit is voor mij niet zo moeilijk, ik was direct onder de indruk van C+B hun eerste LP Desolution. Dit was in 1966 een revolutie in de muziek wereld en het is de beste creatie ooit op dit gebied in ons kikkerlandje gemaakt. Desolution wat een emotie op deze langspeler. Deze plaat gaat door merg en been. Het is alweer 9 jaar geleden dat Harry Muskee is overleden. Mijn held. Ik kies voor het nummer Five long years van E Boyd op deze lp. In 1968 is deze lp bekroond met een Edison. Ik was toen 16 jaar en kampeerde al op Texel met mijn puchje. Ik zag C+B toen optreden in Sarasani, helemaal in het donker op het podium. Eelco helemaal in het zwart gekleed en stond doodstil zijn solo’s te spelen. Harry natuurlijk in zijn gebreide trui. Ik heb met kippenvel en met veel emotie staan luisteren. De sfeer paste in de jaren 60 tijd. Het gaf mij energie , kracht en hoop voor de toekomst. C+B liep sindsdien als een rode draad door mijn leven…
Frans Hoving

oktober 2020

Weer tijd voor vinyl en dit keer de dubbelaar van Buddy Guy en Junior Wels PURE RAW BLUES met opnamen uit de jaren 50, een genot om weer eens naar te luisteren. Ik heb samen met Frans Hoving deze blues giganten mogen aanschouwen bij de Bluesestafette in Vredenburg Utrecht 1991. Kippenvel met de gangster van de blues harp Junior Wells in zijn mooie zwarte pak en witte hoed. Het had Frans en mij zeer te pakken en zijn dit dan ook nooit meer vergeten. Buddy Guy, een geweldige gitarist, zagen we later nog meerdere malen in Nederland optreden. Helaas Junior niet meer deze is in 1998 op 64-jarige leeftijd veel te vroeg overleden, maar heeft gelukkig zijn sporen goed na gelaten bij huidige blues harpspelers. Ik ben dan ook blij met de lp’s van hem, die ik regelmatig draai en dan besef waar mooie Bluesmuziek vandaan komt.
Willem van de Kraats